Rondreizen in Java & Bali met de familie van Maris
Door: Arjan & Mariska
Blijf op de hoogte en volg Mariska & Arjan
04 September 2009 | Indonesië, Batavia
Woensdag 19 augustus Jakarta -> Bandung
Om 4.30 uur schrikken we wakker van het ‘gezang’vanuit de moskee om de hoek. Gelukkig kunnen we ons nog even lekker omdraaien! Om 7.00 uur zouden we gaan ontbijten en tegelijk met de ouders en zusje van Maris kwamen we de kamer uit. Leuk elkaar weer te zien en genoeg gespreksstof! Na een prima ontbijt zijn we met het busje naar de botanische tuinen van Bogor gereden.Hier hebben we een tijdje rondgewandeld. Overal zie je groepjes (moslim) vrouwen in het gras, het kleine meertje staat vol met in bloei staande waterlelies en de omgeving is mooi en rustgevend.We vervolgen de rit door de bergen en langs vele theeplantages. Mensen met rieten hoeden op zijn in de velden aan het werk. Bovenop de ....pas lunchen we bij een restaurantje met mooi uitzicht en heerlijk eten.Hier komen we er ook achter dat er iets mis gaat in de communicatie: Op onze papieren staat dat al de maaltijden zijn inbegrepen, op die van de gids staat alleen het ontbijt. Na wat heen en weer gebel tussen Arjan, de gids en het reisburootje blijkt dat de oorzaak ligt in het feit dat de toer is uitbesteed en de miscommunicatie tussen deze 2. Het kost ons nog wat telefoontjes maar uiteindelijk krijgen we een budget pp voor zowel de luch als het avondeten. Prima geregeld zo, kunnen we lekker zelf onze restaurantjes uitzoeken.Het laatste stuk naar Bandung gaat niet zo vlot; veel file, langzaam rijden en een hoop gezoek naar het hotel. We zijn het allemaal wel zat en zitten ook in een buurt waar weinig eetgelegenheden zijn dus we eindigen bij de wereldwijd bekende Mac.
Donderdag 20 augustus, Bandung --> Pangandaran
Vandaag vertrekken we om 7.30 uur: we hebben een lange weg te gaan. Nel was de nacht flink aan het spoken geweest, last van maag en darmen, dus even spannend hoe het onderweg zou gaan, maar dat ging gelukkig allemaal goed.De route was echt schitterend, langs rijstvelden, kleine dorpjes met veel groente, fruit en andere winkeltjes langs de weg, brommertjes met wederom een heel gezin erop, mensen met mooie hoeden, mannen met het traditionele hoofddeksel, moskeeen etc. Java is toch echt wel voor een groot deel islamitisch.Onderweg lunchen we in een groot hotel in een kale verlaten zaal, maar het eten is wel erg lekker.Rond 15 uur zijn we in Pangadaran, mooi op tijd om nog een duik in zee te nemen. Het water is lekker fris en om ons heen liggen vissersbootjes op het strand of varen ze op zee.S avonds eten we in The green garden, een klein restaurantje, waar ze alleen tradiotionele west javaanse gerechten serveren, dus dat proberen we uit en het smaakt prima. De eigenaar vindt het leuk dat we er zijn en komt een tijdje bij ons kletsen. Bijna allemaal kennen ze hier wel wat nederlandse woorden die graag worden uitgeprobeerd. Er komen nederlanders genoeg hier, dus dat is geen probleem. Op ons gemak lopen we terug en zoeken we ons bedje op.
Vrijdag 21 augustus, Pangandaran, NP en Green Canyon
Een slechte nacht voor Arjan en Mariska, deze nacht is Mariska flink aan het spoken, gisteren al een rommelende buik en vannacht dus heen en weer naar het toilet. Het ontbijt kwam er ook snel weer uit, dus terwijl de anderen een wandeling door het NP gaan maken, blijft Maris in het hotel in de hoop s middags weer mee te kunnen. Vanuit het hotel begon de rest van de groep direct met de wandeling naar het nationaal park via het strand. Het is opvallend druk met locals op het strand, later zal blijken dat het gebruikelijk is voor deze streek dat men voor het begin van de ramadan een duik in de zee neemt. Na een lekkere wandeling over het strand kwamen we aan bij de ingang van het park en vrijwel direct worden we getrakteerd op Macaques die lekker aan het ravotten zijn in het water. Even later komen we ook 2 herten en Petra en Arjan spotten zelfs een grote spin (helaas niet op de foto). Het park is netjes aangelegd en de paden goed begaanbaar. Op weg naar 1 van de grotten stuiten we op een groep zwarte apen die zich door de bomen aan het verplaatsen is. Na de grot lopen we nog een stukje door voordat we in de klaarstaande bus stappen weer naar het hotel. Daar staat Maris klaar die inmiddels gelukkig weer wat hersteld is. ’s Middags staat een bezoek aan de Green Canyon op het programma. Op ongeveer een uur rijden van Pangandaran komen we bij de bootjes aan en staat de onze klaar. Het wordt al snel duidelijk dat het doel voor de man achter het roer is om zo snel mogelijk bij de canyon uit te komen en hierdoor missen we het zicht op en de fotokans voor een aantal grote varanen. De canyon maakt de rappe boottocht gelukkig helemaal waard. Tussen de rotsen door schittert een waterval en als je over een rots heenklimt kom je in de canyon zelf uit. Maris en Arjan grijpen de kans om door de canyon heen te zwemmen en klauteren. Een prachtig gezicht om tussen de kloof door te zwemmen, met kleine waterdruppels van boven en de prachtige lichtinval. Onze rit wordt vervolgd naar een plek waar een ‘verlaten’strand zou zijn, met een rustige zee om in te zwemmen. Daar aangekomen is er van rust geen sprake. Het hele strand en de omgeving eromheen zien zwart van de mensen! Ook hier geldt de traditie voor de start van de ramadan: een duik in zee. We besluiten om ons niet in onze summiere badkleding tussen de locals in hun volledige kleding en met hoofddoek en al te mengen en terug te gaan en zo eindigen we de dag met een zwem in de krachtige zee en met een schitterende zonsondergang in Pangandaran. Heerlijk!
Zaterdag 22 augustus, Pangandaran -> Yogyakarta
Met een lange reisdag op programma vertrokken we al vroeg van het hotel. Als alternatief op volledig met de auto naar Yogya te reizen gingen wij een deel met de boot naar Calicap om vervolgens weer in het busje te stappen. De boottocht voer door een vrij brede rivier dicht langs de zuidkust van Java. Het leuke aan de boottocht is één de natuur, een afwisseling tussen lage en hoge begroeiing en twee het blik op het dagelijks leven van de mensen in deze streek, voornamelijk vissen in de rivier. Dat dat vissen wat oplevert blijkt als we in Calicap aankomen waarbij er aardig wat vis aan de kant verhandeld wordt. Vanaf hier start de rit naar Yogya. In Yogya hebben we een mooi hotel, met zwembad en goede kamers. Alleen in die van Maris en Arjan zijn ze de wastafel vergeten ?!? ’s Avonds eten we in een gezellig restaurant en duiken we voldaan ons bedje in.
Zondag 23 augustus, Yogyakarta -> Borobudur -> Prambanan -> Yogyakarta
Onze eerste volle dag in Yogyakarta staat in het teken van de tempels in de omgeving. Als eerste bezoeken we de Borobudur een Boeddhistische tempel uit de 10e eeuw. Na een rit van ongeveer 1,5 uur komen we bij de Borobudur aan. Deze tempel is een aantal eeuwen na de bouw in verval geraakt, maar is aan het begin van de 20ste eeuw al door de Nederlanders deels gerestaureerd en later in de jaren 80 volledig gerestaureerd met hulp van Unesco. Aan het begin van de 90tige jaren is er nog een bomaanslag gepleegd, maar heeft gelukkig weinig schade aangebracht die daarna snel hersteld is. De Borobudur is een prachtige tempel die de stappen naar Nirwana beschrijft. De onderste paar trappen laten het leven van de gewone mens zien en geven aan wat een goede manier van leven is (geven aan de armen, behulpzaam zijn, etc.) en wat de onjuiste manier van leven is. Alles in het teken van het bereiken van een beter leven na de reincarnatie. De tweede laag geeft de volgende stap aan in de richting van Nirwana. Wat een mens nog meer kan doen om beter te zijn, bovendien komt in deze afbeeldingen ook vaak de verhalen over Boeddha terug. De laatste en hoogste laag laten de beroemde plaatjes zien van de Borobodur, Boeddha beelden die onder klok achtige vormen staan (het eerste deel is een omgekeerde kom, die Boeddha niet meer nodig heeft nu hij puur en zuiver is en niet meer hoeft te eten en het tweede is de stok die hij niet meer nodig heeft om te lopen). En zelfs op dit niveau is er nog symboliek te vinden, de onderste klokken hebben ruitvormige gaten (niet perfect), de tweede laag klokken hebben vierkante gaten (meer perfect) en de bovenste is dicht en dus perfect. En op dit niveau blijkt ook dat de symboliek ook nu nog doorwerkt. Bij de bomaanslag zijn er 11 bommen geplaatst bij de klokvormen, waarbij één klok niet ontploft is. Deze Boeddha is vervolgens tot lucky Boeddha gedoopt en men zegt dat het geluk brengt om de voeten (voor vrouwen) of de handen (voor mannen) aan te raken.Na de Borobudur vervolgen we de trip naar de Prambanan, een Hindoeistische tempel gebouwd niet lang na de Borobudur. Helaas is hier het effect van de aardbeving een aantal jaren geleden heel duidelijk merkbaar. Een hoop verwoesting, veel steigers en het geld ontbreekt om dit weer snel weer goed te herstellen. De tempels zijn opgebouwd uit een serie van 6, eigenijk 3 paren. Iedere achterste tempel stelt één van de drie hoofdgoden voor (Shiva, Brahma en Vishnoe) en de tempels ervoor stellen het voertuig voor waarmee ze worden afgebeeld. Het best zichtbaar is de heilige koe van Shiva. Shiva heeft ook de grootste tempel, deze wordt algemeen als de belangrijkste god beschouwd. De vormen van de tempels doen sterk denken aan Ankor (Cambodja) en My Son (Vietnam). Naast deze hoofdtempels staan er ook nog een aantal Boeddhistische tempels op het terrein die destijds gebouwd zijn om de vrouw van de heerser, die Boeddhistisch was, een gunst te brengen.
Maandag 24 augustus, Yogyakarta
Vandaag hebben we een vrije dag in Yogya die we gebruiken om met de fietstaxi een bezoek te brengen aan het paleis van de Sultan, het waterpark en de centrale markt. Het paleis van de sultan is nog altijd bewoond door inmiddels de 10e sultan van Yogya, die net als zijn vader een functie bekleedt als hoge ambtenaar (zijn vader was op een gegeven moment ook minister van financiëen). Het paleis kenmerkt zich door mooie lage gebouwen die veelal bekleed zijn met glas en lood ramen en waar veel Delfts blauw terug te vinden is. Verder zijn in de verschillende gebouwtjes veel spullen terug te vinden die herinneren aan de vorige sultan, een beroemd persoon. Na het paleis gaan we door naar het waterpaleis, wat voorgaande sultans gebruikten om te baden met de vrouwen en kinderen. Op weg hiernaartoe bezoeken we nog een wajang poppenmakerij. Deze poppen worden gebruikt voor voorstellingen achter een wit doek en zijn gemaakt van buffelhuid. Het is een heel priegelwerk om alles uit te hakken en te verven. Hierna gaan we het waterpaleis binnen. Bij binnenkomst zien we twee baden, de achterste voor de kinderen en de ander voor de vrouwen en daarna een poort met een torentje erop. Achter de poort bevindt zich het bad van de sultan en zijn speciale vrouw. Bij iedere badsessie klom de sultan in de toren en gooide hij een munt/bloem (hier waren de fietstaxichauffeurs het niet over eens) in het zwembad van de vrouwen. De vrouw die de munt/bloem wist te bemachtigen werd de speciale vrouw voor die dag en mocht naar het andere bad. Na het waterpaleis hebben we in het restaurant behorende bij het paleis gegeten (een lekkere indonesische rijsttafel) en de trip vervolgt naar de centrale markt, waar we genoten van de kruiden, fruit en groenten en de mensen bij hun dagelijkse activiteit. Na de markt snel terug naar het hotel voor een duik in het zwembad. ’s Avonds in een van de restaurantjes rond het hotel gegeten en Arjan sloot de avond af met een hele bijzondere bak koffie, namelijk Civet koffie, de zeldzaamste koffie op aarde. Het sprak niet iedereen aan aangezien de koffiebonen eerst door de civet zijn gegeten en uitgepoept, voordat de bonen worden gereingd, gebrand en gemalen. De smaak is echter erg lekker, hoewel sterk toch een milde, cacao achtige, afdronk. Uiteraard wilde uiteindelijk iedereen toch een slokje proeven. Na de koffie snel naar bed in voorbereiding op de aanstaande lange reisdag.
Dinsdag 25 augustus Yogyakarta --> Bromo
Lange reisdag vandaag. We vertrekken om 7.00 uur om de 10 uur lange rit naar Bromo te maken.De weg ernaartoe is niet heel bijzonder, al blijft het leuk om door kleine dorpjes te rijden en de mensen in sarong en de mannen een mooi hoedje te zien, de overvolle scooters (met zijn 5en op 1 scooter is normaal) de kleine marktjes etc. De laatste stop is bij een supermarktje om spullen in te slaan die we morgenochtend nopdig hebben. Er komen hier blijkbaar niet veel toeristen want we hebben ale bekijks en mensen lachen en zwaaien om en naar ons. Het laatste stuk gaat de berg op, met vele haarspeldbochten en steile stukken. We komen in het donker aan waardoor we helaas niets van de omgeving zien, maar de cottage is leuk. Na het eten vroeg naar bed.
Woensdag 26 augustus Bromo--> Ketapang (Ijen)
Om half 4 (!) worden we gewekt en na een kopje thee vertrekken we met de jeep naar vulkaan Pananjakan, vanaf waar we de zonsopgang bekijken en een supermooi uitzicht hebben op de vulkanen Bromo en de nog aktieve Semeru. Door de zonsopkomst veranderen de kleuren en het licht en dat maakt het erg mooi. Uit de krater van de Bromo komt een dikke rookpluim en echt aan de rand van het kratergat zie je dorpjes liggen. We rijden door naar een ander uitzichtspunt en tot slot naar de onderkant van de krater van de Bromo. Je kan hier te paard een stuk omhoog of lopend, wij kiezen voor de benenwagen. Het is een zware klim door los zand en het laatste stuk bestaat uit 250 steile traptreden. Petra besluit halverwege met de gids achter te blijven ivm haar enkel, de rest gaat door. Al puffend komen we boven aan waar we recht de krater inkijken en in de stoom/zwavel pluim van de Bromo. Na even genoten te hebben van het uitzicht en je te beseffen wat voor natuurgeweld en ellende een uitbarsting kan meebrengen gaan we weer naar beneden en rijden we met de jeep terug naar de cottage. Nu kunnen we wel genieten van het mooie uitzicht.Na het ontbijt stappen we weer in de bus voor wederom een lange rit naar Ketapang, waar we in het dorpje Banyuwangi onze laatste overnachting hebben op Java. Hier komen we tegen 17.30 uur aan bij een schitterend hotel aan zee.
Donderdag 27 augustus Ketapang / Ijen plateau --> Bali / Lipah (Amed)
Voor ons gaat om 4.30 uur de wekker, om de klim op de Kawah Ijen vulkaan te maken naar de aktieve krater met een turquiose kratermeer en waar men zwavel wint. De rest van de familie besluit lekker een ochtendje te relaxen in en rondom het hotel met zwembad.Eerst rijden we een ruim uur naar de vulkaan toe en dan start de klim van 3 km, redelijk stijl omhoog.Onderweg komen we al mannen tegen met 2 rieten manden, verbonden door een houten stok, op hun schouder met daarin grote brokken gele zwavel.Halverwege stoppen we bij een ‘weegstation’ , hier wegen de mannen hun zwavel, ze krijgen er 1000 rupiah per kg voor, omgerekend zo’n 8 cent. De mannen kunnen per dag zo’n 3 keer heen en weer de krater in en terug lopen tot het weegstation en nemen per keer 60-80 kilo mee op hun nek. Een zware bezigheid en niet zonder risico. Door een buis in de krater wordt het gas ‘gevangen’ en condenseert de zwavel uit deze damp. Hierna zet de zwavel zich om in een vaste vorm en dat zijn de grote gele brokken die wij te zien krijgen.Als we aan de kraterrand staan hebben we mooi zicht op het felgekleurde kratermeer en de enorme zwaveldamp die uit de krater omhoog stijgt. Helemaal op de bodem wordt de zwavel gewonnen en we wagen een poging om naar beneden te klauteren om dit proces van dichtbij te zien, een monddoek voor omdat de zwavellucht enorm intens is, naar rotte eieren stinkt en meteen op je keel slaat. Helaas wordt de rook heel erg sterk en wordt het door de zwavelwinners afgeraden om verder te klimmen omdat de rook het zicht belemmert op het ‘pad’.Aangezien we liever niet onze wereldreis eindigen door naar beneden de krater in te kukelen nemen we geen risico en klimmen we terug, na eerst bij een man een stuk zwavel in de vorm van een schildpad te hebben gekocht. De rookontwikkeling wordt steeds sterker en algauw is van het hele meer niks meer te zien!De terugweg loopt even steil weer naar beneden en Arjan en B. doen dit al rennend. Het zijn net 2 kleine kinderen, zoveel lol hebben ze!Na een kop koffie en ontbijt voor B rijden we terug. De auto waar we heen mee gekomen zijn heeft t begeven dus gaan we met een andere auto terug en halvewege weer met een andere, maar we komen terug en dat is het belangrijkste.Na een snelle douche verzamelen we alle spullen en gaan we met de ferry over van Java naar Bali.Op Bali moeten we nog zo’n 5 uur rijden naar Lipah (Amed) Op Bayu cottage nemen we afscheid van elkaar en en B en de chauffeur beginnen daarna aan hun terugreis naar Yogyakarta, zon 20 uur vanaf hier.... Pfff! Wij komen aan op een schiitende plek, de kamers zijn erg mooi en ons balkon kijkt uit op de zee! Heerlijk.
Vrijdag 28 augustus Lipah (Amed)
Vandaag een relaxdagje! Na een heerlijk ontbijt en het regelen van 2 duiken morgen voor Piet, Arjan en Mariska steken we de weg over naar het strand. Op weg naar een plekje met wat schaduw worden we al aangesproken door mensen die bootjes verhuren en snorkelspullen. We regelen meteen maar snorkelspullen en een boottochtje voor de middag naar het japanse wrak, een baai verderop. Het snorkelen meteen voor het hotel is echt al supermooi. Levend koraal en mooie vissen in allerlei kleuren en maten. Dat belooft wat voor het duiken! Voor we het weten is het tijd om met de bootjes te vertrekken. De bootjes bestaan uit een smal houten middenstuk, waar je met 2 of 3 personen achter elkaar kan zitten. Aan beide kanten zijn 2 drijvers gemaakt om omslaan te voorkomen. Er zit een klein motortje op en een zeil. Het varen is leuk en het snorkelen bij het japanse wrak (of eigenlijk wat er nog van over is) is werkelijk schitterend. Het water is enorm helder en ook hier weer veel mooi koraal, anemonen en vele, prachtig gekleurde vissen. Nel ziet nog een veelzijdig gekleurd krabbetje en er zijn kleine zeeslangetjes die steeds uit de gaatjes in het zand omhoogkomen en weer wegkruipen. Het is net een groot tropisch aquarium!!De tijd vliegt en voor we het weten is de dag alweer voorbij. S avonds eten we bij een warung (restaurantje) verderop waar ook live muziek is, jongens uit t dorp spelen gitaar en djembe en zingen.
Zaterdag 29 augustus, Lipah / Tulamben
Petra en Nel houden een rustig dagje bij het kleine, maar aangename zwembadje bij de Bayu cottages. Na het ontbijt gaan ze eerst even naar het beneden gelegen dorpje. Dan lekker op de luie stoelen met een boekje en fruitjuice en wat genieten van het mooie uitzicht.Wij gaan naar Tulamben, waar het wrak van het vrachtschip ‘de USAT Liberty’ op de bodemligt. Deze is in de 2e wereldoorlog gebombardeerd en gezonken.Piet gaat mee met 3 anderen voor de introductieduik, wij gaan met een ander groepje mee.Over zeer hobbelige keien moeten we voorzien van de gehele uitrusting over vele keien het water inlopen. Gelukkig kunnen we vrij snel naar benden, want je evenwicht bewaren op al die keien met een zware luchtfles op je rug is niet ideaal! Vrijwel meteen komen we bij het wrak, waarvan het diepste deel op zon 30 m. ligt. Het is een schitterend gezicht, het hele schip is begroeid met koraal en waar je ook kijkt zwemmen vissen in allerlei felle kleuren en verschillende maten. We maken een ronde om het wrak heen en zien vissen van wel een meter groot, trompetvissen, maanvissen, nemo’s, roggen, gestippelde, gestreepte, gevlekte, het is echt supergaaf. Ook hebben we zeker meer dan 20 meter zicht! De tijd gaat veel te snel voorbij en voor we het weten zijn we weer boven.Piet is ook al terug en heeft, wat minder diep, ook bij het wrak gedoken. De instructors hebben er lol om dat zo’n ‘oude man’nog gaat duiken en noemen hem de rest van de dag ‘daddy’. In de tussentijd tot de volgende duik kunnen we lekker relaxen aan het zwembad. De 2e duik gaan wij het wrak in! Door smalle doorgangen (toch handig al die balancy oefeningen in Semporna!) en openingen zwemmen we tussen het wrak door. Ook hier weer overal gekleurd koraal, anemonen en een grote diversiteit aan vissen en slangetjes. We genieten volop, deze duiken staan met stip op nr 1 van mooiste duiken tot nu! De rest van de middag brengen we door aan het zwembad en we proberen een route te bedenken voor de volgende dag, maar komen er niet echt uit.
Zondag 30 augustus, Lipah --> Bangli --> Lipah
Terwijl wij aan het ontbijt zitten, is de chauffeur die ons morgen naar onze volgende bestemming en naar Ubud zou brengen er ook. Wij willen echter graag via een mooie route naar Ubud rijden en hij adviseert om dat dan vandaag al te doen zodat we meer tijd hebben om rustig aan te doen en dan ook tijd te hebben de volgende dag in Ubud zelf. Waar we er gisteren niet uitkwamen besluiten we nu ter plekke dit te doen en gaan we meteen na het ontbijt met hem op pad.Hij heeft niks teveel gezegd. De route gaat door mooi landschap, pindavelden, rijstvelden, kleine dorpjes, we kijken onze ogen uit! Vrij snel belanden we midden in een ceremonie, een hele processie van mooi aangekleden mensen met bamboostokken in hun hand. We gaan de auto uit en bekijken het geheel vanaf de kant. Voorop mensen met ‘parasolletjes’ rokende offerschaaltjes op het hoofd, daarna de vrouwen en meisjes, daarachter de mannen en jongetjes, en aan het eind mensen die voor muziek zorgen, allen met bamboostokken in de hand. Iedereen lacht ons toe, zegt gedag of vraagt waar we vandaan komen. Even verderop nog een ceremonie. Ook hier weer blijven we kijken en zijn de mensen vriendelijk en geinteresseerd in waar we vandaan komen. Voor ons zo ongrijpbaar, de sympoliek, de rituelen, al het offeren de hele dag door, voor hen zo belangrijk en ingebed in hun leven. Ook bezoeken we nog een klein zilverfabriekje en een weef fabriekje. Petra en Nel kopen hierr nog wat moois. Aan het eind van de dag komen we bij de Pura (tempel) Kehen in Bangli uit. Allen gehuld in sarong mogen we de oude tempel (12e eeuw)betreden. Een goed eind van deze dag vol mooie indrukken.
Maandag 31 augustus Lipah --> Tita Gangga
Vanochtend nemen we afscheid van alle vriendelijke mensen van Bayu en gaan we, deze keer met een andere chauffeur (Koman), naar Ubud. Eerst droppen we al onze spullen bij Pandan house in Tirta Gangga, waar we de komende 3 nachten zullen verblijven. Na het afleveren van de bagage rijden we via Goa Gajah (olifantengrot, dankt zijn naam aan de beeltenis van Ganesh in de grot) naar Ubud. Hier brengen we eerst een bezoekje aan het paleis. De grote straten in Ubud staan vooral vol marktjes, restaurantjes, hotels, spa’s, souvenierswinkels en kunst ateliers. Uiteraard kunnen we het niet laten wat te kopen en Maris krijgt een mooi zilveren kettingje van haar ouders. Voor we het weten zit de tijd erop. Nel, Piet en Mariska maken nog een wandeling in monkey forrest, waar een aantal tempels te zien zijn in een mooie jungle achtige omgeving en heel veel apen. Petra en Arjan houden het voor gezien bij een drankje.De terugreis naar Pandan house gaat voorspoedig en Koman is een leuke vent. Voor morgen spreken we dan ook met hem af dat we een wandeling door de rijstterassen in de buurt gaan maken.Pandan house ligt tussen de rijstvelden zo’n 20 minuten lopen van het dorp Tirta gangga zelf af. We hebben hier een ruime bungalow voor ons zelf en in de keuken worden onze maaltijden klaargemaakt. De mensen die hier werken zijn erg behulpzaam en bescheiden. In de nabije omgeving hier en daar een boerderijtje en mensen die kokosnoten oogsten uit de palmbomen die er in overvloed staan. Heel veel meer is er niet te beleven.
Alhoewel...... Als Petra naar haar badkamer gaat zit er een schorpioen op de muur! Als ze ons komt halen is hij uiteraard verdwenen, maar wordt truggevonden op de wasmand. Blijkbaar komt dit niet zo heel vaak voor, de mensen van Pandan house reageerden ook verrast.
01 september Tirta Gangga
Koman is keurig op tijd en om 9.00 uur vertrekken we met zijn busje naar het startpunt voor een ruim 3 uur durende wandeling door de rijstterassen. De weg gaat omhoog waardoor we een schitterend uitzicht hebben. Op de voorgrond de felgroene terrassen, op de achtergrond bergen en de zee. De vulkaan is helaas achter de wolken. We lopen echt langs de terrassen en krijgen van Koman goede uitleg over alles wat we zien, de dieren, de planten en de plantages (eerst wordt er rijst geplant, daarna zoete aardappel of pinda, daarna mais en tot slot weer rijst)Onderweg drinken we nog verse kokosmelk voor we het laatste stuk door kleine dorpjes heenlopen. Wederom genieten!Als afsluiting gaan we naar ‘white beach’een van de weinige witte zandstranden van deze omgeving. (de rest is zwart lava zand) Nel vergeet de camera en wordt met de scooter terug omhoog gebracht. Na een heerlijke lunch en duik in de golven begint het zachtjes te regenen en gaan we terug. Deze keer gaat Petra op de scooter mee omhoog terwijl de rest nog een stukje moet klimmen. Koman is een leuke vent met veel plezier in zijn werk, zowel als chauffeur als gids. Spreekt goed engels, is spraakzaam en een goede rijder. Mocht iemand op Bali een chauffeur nodig hebben: manggalo@yahoo.com / +62(0)8123615526.Terug in Pandan house hebben we een wederom lekkere maaltijd en vermaken we ons met het kaartspel ‘shithead’
02 september Tirta Gangga
De ochtend doen we lekker rustig aan. ‘s Middags gaan we, wederom gehuld in sarong, met Eka (werkzaam voor Pandan house) naar een crematieceremonie in het dorp. Wanneer er iemand overlijdt, vinden er 3 ceremonies plaats. De eerste is de begrafenis van de persoon. Daarna wordt er gespaard voor een crematieceremonie (deze wonen wij bij). Dit is vaak erg duur en er kan dan ook een gezamenlijke crematie plaatsvinden. Dit kan soms zelfs jaren na de begrafenis plaatsvinden! (een deel van) de botten wordt opgegraven en op een bamboo tafel gelegd. Hierbij worden offers gebracht door de familie en zijn er een soort van poppen die symbool staan voor de overleden persoon. In dit geval ging het om 4 personen. Alle kleding etc van de overledenen worden meegebracht en uiteraard vinden hier ook ceremonies en rituelen plaats, die voor ons ongrijpbaar zijn. Er speelt een groep mensen bepaalde muziek, die ook alleen bij dit soort ceremonies gebruikt wordt. Vaak wordt een heel dorp uitgenodigd en is iedereen welkom. Er mag ook geen verdriet getoond worden, dan kan de ‘spirit’ lastiger loskomen van de familie en deze wereld. Dit alles vindt plaats aan de kant van de weg en wij blijven op gepaste afstand staan. Echter hebben we al snel aanspraak en komen mensen ons de ceremonie uitleggen en met ons praten. Zelfs een meisje voor wiens opa en oom de ceremonie is, komt naar ons toe en vertelt een en ander.Aan het eind van alle rituelen wordt de hele stellage met alle offers en spullen van de overleden in de brand gestoken en gaat ieder weer zijn weegs!De 3e ceremonie is uiteindelijk de belangrijkste en vindt plaats in de tempel. Bij deze ceremonie wordt de geest echt opgenomen bij de goden.Voor ons heel bijzonder om meegemaakt te hebben. Onder de indruk van dit alles gaan we naar Tirta gangga waterpaleis. Dit waterpaleis is gebouwd als buitenverblijf voor de Raja van Amplapura in 1948. Het waterpaleis bestaat uit een aantal baden versierd met schitterende beelden, fonteintjes etc. Eromheen een tuin met mooie bloemen. In een van de baden kunnen we zelfs nog een verfrissende duik nemen. Door de rijstvelden lopen we weer terug naar Pandan house. Onze laatste gezamenlijke avond alweer.......
03 september Tirta Gangga--> Denpasar --> Padang Bay
De laatste dag met zijn allen is aangebroken. Eerst bereikt ons het nieuws van een aardbeving in Jakarta en Bandung. Er zijn ruim 40 doden gevallen. Dit nieuws levert kippenvel op, eerst de aanslag in Jakarta en nu de aardbeving. En tussen deze 2 gebeurtenissen in zijn wij er geweest. Dit komt wel hel dichtbij en we realiseren ons dat we echt geluk hebben gehad. Om 14.30 uur vertrekken we naar Denpasar airport. Wij hebben nog geen concrete plannen en besluiten mee te gaan om te kijken of we op het vliegveld tickets naar Lombok kunnen regelen. Tot die tijd vermaken we ons met het inpakken en uitzoeken van de spullen en wat spelletjes. Het regent al sinds de avond ervoor en het zijn flinke buien.De autorit naar Denpasar duurt door de drukte onderweg ruim 3 uur. Eenmaal aangekomen op de luchthaven ontvouwen we ons uit de moeizame zit tussen alle tassen en zoeken we snel de wc op. Terwijl Nel, Piet en Petra inchecken gaan wij opzoek naar een vlucht. Dit wil ook hier niet lukken, maar het eten met z’n allen bij de Mc wel! Nog even gezellig samen voordat Nel, Piet en Petra de douane doorgaan. Even later is het helaas zover en moeten we even diep slikken als zij door de poortjes gaan. Deze keer staan wij aan de andere kant van de douane uit te zwaaien. Voorlopig staan we er weer alleen voor.... Aangezien de vluchten niet willen lukken besluiten we weer terug te reizen naar Padang Bai waar vandaan we in ieder geval de boot naar de Gili eilanden kunnen pakken. Daar zien we wel weer verder! De trip gaat erg snel, geen verkeersdrukte deze keer en een paar uur later vallen we in een diepe slaap....
04 september Padang Bay
’s Ochtends stappen we met frisse moed naar verschillende reisbureautjes om te kijken of we alsnog de trip naar Komodo kunnen boeken. De moed wordt er snel uitgeslagen als full, full en nog eens full telkens maar weer voorbij blijven komen. Vermoeid en teleurgesteld zitten we een paar uur later aan een bak koffie te bedenken wat nu! In een ultime wanhoopspoging proberen we nog een optie waarbij ons eerder via internet verteld was dat ie vol was. En wat blijkt....HET LUKT! Zo wordt het laatste deel in Indonesie ingevuld door vliegen naar Flores, met de boot terug naar Lombok via Rinca om daar hopelijk de Komodo varaan te spotten en vanuit Lombok door te vliegen naar Jakarta voor onze vlucht naar Sydney. Tevens ontdekte we een methode om toch meer te pinnen dan de automaat en de locals zeggen dat ie kan en konden we ook nog in 1 keer betalen voor alle trips. Ineens een geslaagde dag! De rest van de middag gebruiken we voor een verlate lunch en een wandeling naar de dichtbij gelegen Blue Lagoon, een fraaie baai. Morgen vetrekken we eerst met de boot naar de Gili eilanden (Lombok) om lekker te genieten van de bountystrandjes en de onderwaterwereld.
Tot zover!
Liefs, Arjan en Mariska
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley